کاش ای روح پریشانی هر جا با من

یا تو می رفتی از این سمت خیابان یا من

آه اگر حوصله ای پشت پریشانی بود

درد بود آن همه تا گریه کنم تنها من

بگذارید به تنهایی خود برگردم

صبح فردا به سفر می روم از این جا من

باز هم بر لب دیوار تماشا رقصید

ماه این دختر هر جاییه مریم دامن

چه کس اندازه ی لبخند تو را می داند ؟

چه کسی ارزش احساس تو را زیبا ؟ ..... من ؟

مردمک های نگاهم به تو می اندیشند

تو به کی؟ .... عاطفه ی سبز غزل ....آیا من ؟

باز هم حس دهاتی شدنم گل کرده

کاش تا یک دهن آواز بخوانی با من